Yn Rownd Derfynol Hyfforddwr Pobl Anabl y Flwyddyn – Emily Griffiths

Mae’n dweud mai nofio yw’r “gamp fwyaf anghymdeithasol erioed” ond dydi Emily Griffiths ddim yn gallu dychmygu bywyd heb fod yn hyfforddi ar ochr y pwll.

Hi yw Prif Hyfforddwr Titans De Cymru – academi nofio Baralympaidd ar gyfer Caerdydd, Bro Morgannwg a Phen-y-bont ar Ogwr; gan feithrin talent o byllau ym mhob un o’r tair ardal:

“Ein nod ni yw helpu nofwyr i wneud cynnydd i glwb prif ffrwd neu, gan ddibynnu ar lefel yr anabledd, efallai ei bod yn fwy priodol iddyn nhw aros gyda ni.

“Fe fydden ni wrth ein bodd yn dod o hyd i Baralympian y dyfodol ond heb gael pobl i’r pwll nawr, ’fyddwn ni ddim yn dod o hyd i un.”

Ond nid i bencampwyr y dyfodol yn unig mae’r clwb:

“Mae nofwyr yn dod atom ni ac yn aml maen nhw wedi clywed y gair “methu”. Mae gennym ni fachgen wnaeth ddweud wrtha’ i nad oedd e’n gallu nofio pili pala ond ei fod wir eisiau gwneud hynny. Fe ddaeth atom ni a’r diwrnod o’r blaen, fe nofiodd hyd y pwll yn y dull. Roedd e a’i fam yn crio. Efallai nad yw’n edrych fel dull pili pala’r llyfrau hyfforddi, ond mae’n gweithio iddo fe.”

Cafodd Emily ei magu yng Nghaerloyw ac roedd yn hyfforddi ac yn cystadlu pan gafodd anaf:

“Roeddwn i’n 16 oed ac mewn hwyliau drwg. Fe ddywedodd Mam wrtha’ i am fynd allan o’r tŷ a gwneud rhywbeth am fy mod i’n mynd ar ei nerfau.”

Ac felly fe aeth hi i’r pwll a dechrau hyfforddi’r rhai bach. Yn fuan wedyn, clywodd bod y sgwad anabledd angen help hefyd.

Ers hynny mae wedi symud i Ben-y-bont ar Ogwr ac wedi bod yn meithrin talentau’r Titans ers dwy flynedd. Ers iddi fod wrth y llyw, nid yn unig mae nifer yr aelodau wedi cynyddu, ond mae goreuon personol wedi cael eu cyflawni.

Mae 2016 wedi bod yn flwyddyn brysur iawn. Cafodd ei dewis i hyfforddi Team UK yn y Gemau Invictus ac wedyn ei phenodi’n Brif Hyfforddwr ar gyfer y Warrior Games. Mae ei gwaith caled wedi ennill lle iddi fel Hyfforddwr Nofio Cymru ar gyfer y Pencampwriaethau Para-Nofio Cenedlaethol hefyd.

Mae i’w gweld ar ochr y pwll bedair noson yr wythnos ac ar fore Sul. Ac mae’n hyfforddi’n frwd fel hyn ochr yn ochr â’i swydd yn ystod y dydd fel Cydlynydd Adferiad Chwaraeon i Help for Heroes. Ond mae hi wrth ei bodd a ’fyddai hi ddim yn newid unrhyw beth:

“Nofio ydi fy mywyd i. Dydw i ddim yn meddwl y daw ‘na adeg pan na fydda’ i’n cymryd rhan. Does dim un diwrnod yr un fath a does dim un nofiwr yr un fath chwaith. Mae gweithio gydag anableddau a namau amrywiol yn fy nghadw i ar flaenau fy nhraed.

“Mae’n gallu bod yn flinedig weithiau ond mae rhywbeth newydd i’w ddysgu o hyd. A phan mae’r nofwyr yn dweud diolch ar ddiwedd y sesiwn? Wel dyna’r cyfan rydych chi ei angen ynte?”